W ubiegłe wakacje byłem w kinie na Władcach smoków (czy jakoś tak, francuska animacja, całkiem sympatyczna) i w kinie na ławeczce siedział sobie tekturowy Wall-e - jak żywy, o ile można to tak ująć. Dzieciaki, które tam były, wprost rzucały się na niego, aby go dotknąć, usiąść obok, zrobić sobie z nim zdjęcie. Zresztą ten akurat bohater może być bliski zwłaszcza małym dzieciakom, bo podobnie tak jak one jest bardzo naiwny w poznawaniu otaczającego go świata i ma podobny zasób słownictwa.

A traumę rozumiem w zupełności.

Wall-E jest spoko, co chcecie! Jest infantylny, ale uroczy. A dla samej animacji można pójść na ten film, bo efekty czasem wbijają w fotel. Ot, taka współczesna bajeczka w świecie przyszłości i naturalnie "chomikowatych" ludziach.

To ci się udało Litwin. Ale rzeczywiście przypominają, zwłaszcza takie 'rozplaskane' na dłoni chomiki dżungarskie.

A czy ktoś z Was może widział Pioruna - bajkę o psie-superbohaterze? Do tej pory jakoś nie mogę się zebrać, aby to obejrzeć.

Piorun jest też fajny, na takim samym poziomie, a może ciut lepszym nawet niż Wall-E. I postać chomika Attyli jest moja najulubieńsza ze wszystkich postaci z animacji ( jakby ktoś się jeszcze nie szczaił, to właśnie jest właśnie moim awatarem ).