Kiedy wyraziłem chęć zagrania u Wiewiórki, głównym powodem były pochlebne opinie o niej jako MG. Po czasie dopiero zdałem sobie sprawę, że nie mam pojęcia o XIX-wiecznych realiach, a tym bardziej o Unhallowed.

Z pomocą przyszła mi… moja postać. Kreując ją zaczerpnąłem kilka pomysłów z kina i książek, które jako dzieciak czytałem, a których akcja rozgrywała się w realiach XIX wieku bądź zbliżonych. Dodałem dużo ze swojej przeszłości, odpowiednio dostosowując do realiów, wybrałem umiejętności i cechy charakteru, które niemalże w pełni pokrywają się z moimi własnymi.

Do całości potrzebny był dobry MG, który wprowadziłby umiejętnie w realia w taki sposób, żebym poczuł, że to moja postać odkrywa nieznane jej do tej pory oblicza świata epoki wiktoriańskiej, połączone z mrokiem realiów Unhallowed. Ponadto MG nie stawiający na pierwszym miejscu mechaniki systemu (która nie jest kluczowym elementem na etapie wprowadzania gracza na nie znane mu, specyficzne terytorium systemu, a tylko zarzuca grającego zbędnymi informacjami) lecz prowadzący, dla którego istotą jest fabuła i odgrywanie postaci przez graczy.

I stało się. Dostałem to, czego chciałem, a nie spodziewałem się. Do tej pory zwykłem mawiać, że najlepszym MG, u jakiego grałem, jest Ivan, z którym zaczynaliśmy eRPeGować jakieś 14 lat temu. Po ostatniej sesji zmieniłem zdanie i z niecierpliwością czekam na ciąg dalszy.

Wiewiórka - szacunek dla Ciebie.

Sarkissian - gdybym się czerwieniła, zaczerwieniłbyś mnie po uszy. :-)

Przemiłych i bardzo niezwykłych mieszkańców neo-wiktoriańskiego Londynu zapraszam na kolejne niezwykłe przygody Avy Backford, Edny May i Mathiasa Morse'a jutro (w piątek) o godzinie 20:00.

Do zobaczenia i oby sekrety Mistrza Byrona i dziwne losy rodu McFarlan tym razem uchyliły choć rąbka tajemnicy...



PS: jednocześnie, dla wczucia się w klimat świata, zapraszam do oglądania galerii zdjęć z LARPa Unhallowedowego, który odbył się w lutym na TempleConie, na Rhode Island.

Ze względu na fakt, iż choróbsko raczej nie pozwoli mi stawić się na Pyrkonie, w odpowiedzi na Selketowe pytania na PW, zapytowywuję: czy najbliższy weekend (piątek lub sobota) byłby dobrym weekendem na kontynuację przedzierania się through a glass?

Aha, zdążyłam odpisać na wcześniejszą PW

Medowi i mnie pasuje, aczkolwiek nie mogę przewidzieć, jaką część nocy będę w stanie wysiedzieć po 5-dniowym tygodniu pracy po 11-12 godzin. W piątek mogę być najprawdopodobniej po 20tej być, jeśli nic się w klinice nie wydarzy.

Ja jeszcze nie wiem jaki będzie mój status w piątek, ale na chwilę obecną raczej tak.

<Słodki chomik patrzący z za szybki,w sklepie zoologicznym> Gracz potrzebny w sobotę?

W sobotę to nieee, bo gramy w piątek jeśli gramy. :]
Zaplanowany na jedno spotkanie scenariusz wprowadzający, ze względu na niezwykłą kreatywność graczy, rozciągnął się na kilka sesji. Być może w piątek już go "skończymy" i jeśli gracze będą chcieli grać dalej, następną sesję zaplanuje się z satelitą. Cierpliwości. :-)

Zgodnie z ustaleniami poczynionymi z Medem i Gwyn, o ile Selket sprzeciwu wnosić nie będzie, zapraszam na sesję w piątek o godzinie 19:00.

Świtało już, kiedy dwóch mężczyzn, oddalonych od siebie o wiele wiele mil, ukończyło pisanie dwóch różnych listów. Jeden z nich zdmuchnął z pergaminu pył po drobniutkim kalkującym piasku i opatrzył go swoją odbitą w laku pieczęcią. Drugi z prostotą zgiął kartkę papieru na pół, po czym trzymając ją kurczowo, wyszedł ze swej małej, poza pryczą niemal całkowicie pustej, klitki i ruszył w stroję wyjścia z budynku. Pierwszy obudził jednego ze swoich przyjaciół i nakazał mu natychmiast dostarczyć list pod wskazany adres. Drugi czekał nad zaspanym telegrafistą tak długo, aż uzyskał potwierdzenie, iż wiadomość popłynęła w stronę Londynu.

Dwa listy zatem, pomknęły gdzieś w przestrzeń. Czy dotrą do adresatów?