Inna interpretacja nazwy szczepu: Origami xD

Kwiatek, który mnie zniszczył.

Krzak (Gnatożuj, ragabash) opowiadał nam o swojej rozmowie z duchem Ukteną.
Bohater Krzaka: Powiedział mi zaraz po tym, jak przegrał ze mną w kości.
Krzak: Mogę rzucić, czy mi uwierzyli?
MG: Ok, rzucaj.
Turlu, turlu... na siedmiu kostkach trzy pechy.
Bohater Krzaka spadł z krzesła i zaczął się tarzać po ziemi ze śmiechu. Kiedy się opanował, wspiął się na krzesło i z łzami śmiechu w oczach powiedział:
BK: Ale ci wcisnąłem kita. Tak naprawdę to przegrał ze mną w szachy.

Marek, kolejna interpretacja tego co Miodek rzekł to Furigami. Nikt nie wie w końcu chyba co to było. Nawet Miodek przestał chyba wierzyć, że powiedział to co myślał .

Krzaku, cała twoja postać była jednym wielkim kwiatkiem..

Przepraszam, muszę to napisać... Kwiatek z wczorajszej sesji Victoriany u Jacy.

Sytuacja liryczna: Pisarz Alex Dee (czyli moi) pisze złośliwy pamflet na pana Davenporta (w tej roli Słowik). W pewnej chwili rzucam jakiś komentarz, który uderza w godność MG (niestety nie pamiętam, co to było).

Kwiatek właściwy:

MG: (oburzony komentarzem) Ojej, robisz wielkiego kleksa na pół strony!
Ja: Biorę bibułkę.
MG: Szybko szu... Szybko szuszy... Szybko susy... Szybko szusy... (chwila konsternacji, wesołość wzrasta) Przykładasz kleksa do bibułki!

Ale to była naprawdę udana sesja.

rNo muszę to dorzucić, wiem, że już padło, ale coby nie przepadło.

Dramatis personae: Ayame, Amozis.
Miejsce: gawra na Pana Tadeusza.
Czas: śniadanie tamże późnym, późnym wieczorem 01.01.2009 r.

Amozis dzielnie walczy w imię Sigmara, na straży chwały Imperium, przy okazji wykonując okazyjnego questa polegającego na puszczaniu fajerwerków i przepijaniu do wrogów. Z tyłu szuranie torebek po chipsach, stukanie widelców, kubków, talerzyków, kieliszków. Śniadanie od kilku godzin trwa w najlepsze. Ayame, siedząca najbliżej komputera na kanapie, zagląda Amozisowi przez ramię.

Ayame: - Dlaczego ty strzelasz z tych ogieńków?
Amozis (z oburzeniem i politowaniem w głosie): - Bo przecież jest Sylwester.

korekta
Umli: - Dlaczego ty strzelasz z tych ogieńków?
Amozis (z oburzeniem i politowaniem w głosie): - Bo przecież jest Sylwester.

Korekta dwa:
Umli: - Dlaczego ty strzelasz z tych ogieńków?
Amozis (z oburzeniem i politowaniem w głosie): - Bo przecież jest Sylwester.
Dziewica ibn Dubajska vel Matej: Jeszcze...

W ciągu ostatnich dwóch dni ludzie dużo wokół mnie ciupciali, trzy najważniejsze zapisałem:
1. Rozmowa u mojego brata, dotycząca jego kotów. Z czterech został jeden, nie zniosły konkurencji trzech psów (plus młode). Opisywane jest pochodzenie każdego i co się z nim stało. Czwarty był prezentem od szwagierki, z miejscowości oddalonej o ok. pięćdziesiąt kilometrów i po drugiej stronie Wisły...
Brat: A czwarty kot wrócił do domu, jakieś pięćdziesiąt kilometrów. Zniknął u nas, a po jakichś dwóch tygodniach Marta zadzwoniła z pytaniem, czy on u nas jest, bo jakiś taki podobny się do nich przybłąkał.
Wujek: Ale jak to wrócił, piechotą?!

2. Combo. Zostałem poczęstowany różnym alkoholem, ale przyjmowałem tylko to, co miałem okazję pić pierwszy raz i to oszczędnie. Czyli likier kakaowy na irlandzkiej whisky (świetny!) i... niestety, koniak. Napoleon. Smakowało to to jak aluminium... Jak już wiedziałem w co się wkopałem, brat powiedział o tym coś więcej:
Brat: Podejrzewam, że kiedyś sprzedano u nas trzy tysiące butelek i teraz one krążą po Polsce, bo jeszcze nigdy nie spotkałem kogoś, kto by to lubił, a każdy dostawał w prezencie. W ogóle, to Anglicy się w tym lubują. Przelewają kieliszek wrzątkiem, nalewają świństwa i potem to piją i jeszcze wąchają, zboczeńcy.
W tym momencie postawiłem kieliszek na półeczce przed kominkiem.
Brat: Jak chcesz, to zrobimy ci z tego drinka, wlejemy do kawy z mlekiem.
Zrobiło mi się żal kawy i mleka, więc zacisnąłem zęby i powiedziałem:
Ja: Nie, dzięki, wolę bez...
Brat: Kiedyś takie robiliśmy w akademiku w próbówkach. A co ty tobisz z tym kieliszkiem?
Ja: Wydobywam aromata.
Niestety, nie poprawiło się...

3. Legenda szkoły, sorka, której nazwisko z litości pominę, strzeliła swoją kolejną opowieścią z życia wziętą.
Grażyna: Bo jak mój syn, Jerzyk, przyjedzie, to musi mnie do śmietnika wsadzić, więc bierze mnie pod pachy i wstawia do środka.
Na potrzeby ciągłości opowieści pominąłem wybuchy śmiechu klasy. Dodam, że Grażynka jest na oko dwudziestokilową, zasuszoną jak mumia kobietą, wzrostu najwyżej 1,5m...

Oto przypowiastka z wczorajszego wieczoru, którą niewątpliwie uszczęśliwię kilka osób wątpiących w moją bystrość umysłu

Laszlo: Co to jest: duże, okrągłe i nie lubi Murzynów?'
Selket: Gruby Ku-Klux-Klanista?
Laszlo: Nie.
Selket: Deska klozetowa?
Laszlo: E... czemu?
Selket: No, okrągłe, owalne...
Laszlo: Nie! Świat!
Selket: Ooo... ale dlaczego: białe?

teks jaki przed chwilą wypowiedziała moja mama:
(opowiadam jej o filmie jaki ściągam)
Aya: "ten film jest trochę fantazy..."
moja mamuśka: "wszystko co fantazy kiedyś się sprawdza"