Andrzeju - dla uzupełnienia polecam jeszcze "Oblicze Czarnej Palmiry" Władimira Wasiliewa. Głównym bohaterem jest tam członek kijowskiego Dziennego Patrolu, większość akcji dzieje się w Petersburgu. Pierwsza część cyklu, którą przeczytałam (Tania Książka nad morzem - uwielbiam takie wakacje) i moja ulubiona ^^ Ciemni z Ukrainy są znacznie zabawniejsi od sztywniaków z Moskwy

Sądząc po tym, że "Oblicze..." ma gorsze recenzje, niż reszta cyklu i że popełnił je wyłącznie Wasiliew, to dziękuję, nie skorzystam.

Twój wybór. Całej reszcie nadal gorąco polecam - naprawdę dobrze się czyta!

A ja ostatnio czytam Malazańską Księgę Poległych Stevena Ericksona i Powieści Malazańskie Iana Camerona Esslemonta.

Jeżeli ktokolwiek zastanawiał się nad którymkolwiek z tych dwóch cykli, polecam Malazańską Księgę Poległych z dwóch powodów: bardzo dobre mroczne fantasy, cykl jest skończony (fakt, 10 tomów w oryginale - i prawie dwa razy tyle w tłumaczeniu - ale skończony!). Autor inspirował się między innymi Czarną Kompanią - co bardzo widać w postaciach żołnierzy z Podpalaczy Mostów, ale co mnie najbardziej zachwyca to ogrom świata, jego złożoność i długaśna historia (ot, co jakiś czas w prologu są opisywane wydarzenia sprzed np 10 lub 100 tysięcy lat). Zero elfów, krasnoludów, goblinów i całej standardowej menażerii, mamy za to Tiste Andii (Dzieci Matki Nocy), Forkul Assilów (o dodatkowych stawach w kończynach i bardzo dziwnym pojęciu sprawiedliwości), Jaghutów (lodowych tyranów) i T'lan Imassów (obecnie nieumarłych) oraz wiele innych. Ciekawy jest też pomysł na magię w tym świecie - Groty, między którymi da się podróżować, ale i czerpać z nich moc, a część z nich jest zasiedlona przez różne rasy. Cykl czyta się fantastycznie, jak dotąd żadna powieść nie zakończyła się w sposób dla mnie przewidywalny, ani zadowalający którąkolwiek ze stron konfliktu. Przede mną już tylko ostatni tom - "Crippled God"

Powieści Malazańskie nie są tak dobre - trudno mi określić czemu. Jestem w trakcie drugiej (Return of the Crimson Guard) i troszkę mnie już męczy - widać chęć czytania tomów chronologicznie (Księga i Powieści się przeplatają, choć dzieją w innych miejscach) było złym pomysłem.

Inne pieśni (Dukaj).
Naprawdę trudno cokolwiek sensownego napisać tak na świeżo, ale zdecydowanie warto. Lektura kopię w głowę od środka. :-)

Przeczytałam ostatnio, chcąc jakiegoś krótkiego horrorka, ksionszkę 'Blair Witch. Sekretne wyznanie Rustina Parra', wydaną na fali popularności wiadomego filmu. Książka opowiada wydarzenia poprzedzające akcję pierwszej części filmu 'Blair Witch Project' i związane z pojawiającą się w filmie opowieścią o zamordowanych w latach 40tych dzieciach, na której bazuje w filmie popularność miejscowości Burkitsville. Historię opowiada pamiętnik księdza, który wysłuchał spowiedzi zabójcy.

Koncept fajny, ale książka tandetna. Nie czytajcie nawet jakby ktoś Was zmuszał.

Ken Follett - "Filary ziemi".
Gorąco polecam. Trudno się od niej oderwać. Bardzo dobrze napisana, ciekawe wątki historyczne. Kto widział serial mniej więcej wie o co chodzi. Inni niech wiedzą, że fabuła opowiada historię budowy katedry w Kingsbridge w Anglii w XII wieku. Sporo intryg, krwawych walk i zdrady.
Jeśli widzieliście film to i tak przeczytajcie jak będziecie mieli okazję. Troszkę rzeczy jest pozmienianych w scenariuszu, kilka wątków jest zupełnie odmiennie przedstawionych, część rzeczy pozmienianych, ale nie będę spoilował. Pomimo swoich ponad 800 stron książkę się dosłownie pochłania.

Mas swój własny egzemplarz, czy z biblioteki? Nosiłam się z zamiarem ponownego sięgnięcia po "Filary" (próbowałam kiedyś, ale musiałam oddać zanim zdążyłam przeczytać 3 rozdziały) i kiedy się zdecydowałam, okazało się, że właśnie w polskiej telewizji zaczęła się emisja serialu. W chwili obecnej wypożyczenie jest co najmniej problematyczne.

z biblioteki u siebie w K-stawie. Czasem się dziwię, jak widzę u nich na półkach nowości pokroju całego "Upiora południa" Kossakowskiej.

Skończyłam właśnie czytać najnowszy, ponoć już 13 (nie wiem, nie liczę), tom sagi Honor Harrington amerykańskiego pisarza Davida Webera. Pierwsza tak gruba książka po angielsku, a czytało się bardzo łatwo i przyjemnie! Wszystkim fanom cyklu polecam, choć samej Honor mamy w tym tomi mało. Jednak duża bitwa (ale bardzo skrótowo opisana), nie powiem że porządna - zwykła masakra sił Ligi Solarnej. Dużo polityki, dużo intryg, kilka conajmniej ciekawych zwrotów akcji.

Jeśli chodzi o cały cykl: dość lekkie i przyjemne science-fiction, główna bohaterka to prawdziwa superwoman i ma nawet chowańca: inteligentnego kotopodobnego telepatę-empatę o imieniu Nimitz (dla znajomych Stinker). Poznajemy ją jako kapitan statku z hipernapędem w tomie "Placówka Besilisk", kiedy musi zmierzyć się z przeważającą siłą wroga, nie ostatni raz a potem jest tylko lepiej. Każdy tom zapewnia sporą dawkę humoru, ciekawe pomysły techniczne (SF, hellou), dobrą bitwę i niezmiernie czarującą postać samej Honor Polecam!

Znowu Dukaj. "Król Bólu". Zbiorek opowiadań (takich grubszych trochę). Lubimy opowiadania. Głównie klimaty posthumanistyczne (tak mówią mądre ludzie), najczęściej w cyberpunkowych dekoracjach. Z dużą radością czytawszy "Oko potwora", ewidentny (od pierwszych linijek) ukłon w stronę Lema.