Nie wiem, czy wspominałam, ale ostatnio długo i dzielnie czytałam książkę "Okręt" Lothara-Guntera Buchheima.

Choć książka ta jest powieścią, nie jest ona wytworem fantazji. Autor sam przeżył odtworzone w niej wydarzenia, stanowią one sumę jego doświadczeń, zdobytych na okrętach podwodnych [...]Przedstawione w tej książce działania okręt prowadził jesienią i zimą 1941 roku.[...]

O Jezu...

Książka, którą powinien KAŻDY przeczytać. Straszna, pasjonująca, wstrząsająca, wciągająca i pozostawiająca trwały ślad. Taki, który każdy powinien w sobie zachować. SIĘGNIJCIE PO NIĄ.

A ja dorwałem wreszcie czytnik i znowu wróciłem do czytania książek. Ostatnio wałkuję Annę Brzezińską i jej sagę o zbójniku twardokęsku.

Bruce Sterling, opowiadania. Głównie transhumanistyczne s-f (z tzw. Shapers/Mechanists universe), trochę cyberpunka. Nie zestarzały się.

BTW. Stamtąd pochodzi moja obecna sygnaturka:

"I never knew anyone who understood my innermost feelings the way you do." He looked at her affectionately. "How do you do it?"
"I have infrared scanners, I read the patterns of blood flow in your face."

(Jest to rozmowa mężczyzny "shapera", czyli jednego z ludzi, którzy uznali, że przyszłość gatunku leży w modyfikacjach genetycznych, biotechnologii i zwiększaniu możliwości mózgu z "mechanistą", czyli osobą cyborgizowaną).

Co ciekawe, nadal jest tam wiele elementów cyberpunkowych. Za przykład niech posłuży taki zgrabny dialog:

"You're talking like an ideologue," the assassin said. Biofeedback displays blinked softly on his prosthetic forearms. "My allegiance is to Kyotid Zaibatsu. They own this whole suburb. They even own my arms and legs."
"I own Kyotid Zaibatsu," Nikolai said.
"Oh," the assassin said. "Well, that puts a different face on matters."

Andrzej, brzmi to jakoś strasznie ambitnie

Adam - ja własnie jakąś Brzezińską wrzuciłam na mp3, zapoznam się z panią.

A nie jest.

A z ą ę ambitnych rzeczy, czytam "Dumę i uprzedzenie" Jane Austen. Ależ przereklamowany chłam.

Film jak dla mnie był lepszy, a książka też może być ale jak dla mnie była zbyt "angielska". Przeczy..słuchałem bardziej ze względu na sentyment do filmu oraz szacunek do smutnego życia Pani Austin aniżeli ze względu na wciągającą fabułę.

Jejku, czemu się zabraliście za takie rzeczy? To chyba bardziej taka, ekhem... kobieca literatura?

Z ciekawości.
Z powodu rekomendacji (nie od kolegów, jak pewnie się domyślasz).
No i nie ma takiej rzeczy, której chłop by nie przeczytał, jeśli jest niezerowa szansa znalezienia w środku instrukcji obsługi do kobiet.

Planowałam to przeczytać już od dawna, a skoro i Wa to macie za sobą, to najwyższy czas nadrobić braki.
Przeczytajcie "Nad Niemnem", bo to dobre jest

"Nad Niemnem"? Dobre? Dla masochistów czy dla polonistów? ;-)

Tak BTW. Co konkretnie było smutnego w jej życiu? Próbowałem znaleźć, nie znalazłem nic szczególnego.